Reiziger reacties
Bloemen planten en huisje verven - Belinda en Damiano D'Alba
Ga naar bericht


Our lives as a Dreamcatcher - Marijke en Marjolein
Ga naar bericht


Op Bezoek bij Kamamma - Trudy & Friends
Ga naar bericht


Familie uit Noorwegen
Ga naar bericht


Willy Derksen and famile.
Ga naar bericht


Een geweldige ervaring, ik zal het nooit vergeten - Veronica van Nederveen
Ga naar bericht


Rutters-familie Dominiek- 04-08-2012
Ga naar bericht


José Tielen en Piet Klaver
Ga naar bericht


Martijn Strijker - 13-07-2012
Ga naar bericht


Jannie, Rik, Danielle, Pauline and Wilfred - 07-01-2012
Ga naar bericht


Marja Hogervorst
Ga naar bericht


Niets is zo motiverend als verhalen van reizigers. Op deze pagina een aantal inspirerende reacties die wij ontvingen van bezoekers van de projecten van The Dreamcatcher Foundation.

 


 

Op Bezoek bij Kamamma - Trudy


Na de lovelyladiesday en veiling bij de tuin van Middenmeer is het voor mij gaan leven… de vakantie was al geboekt, dus ik moest en zou logeren in Zuid- Afrika bij de kammama’s! Leuke gesprekken gehad daar met o.a. Karin , Sonja en Janine, over stichting de dreamcathcher, dus gegevens mee in de koffer. Wij reizen niet georganiseerd, maar lekker zelf uitstippelen en op de bonnefooi, dus inplannen was wel lastig en zou een uitdaging worden…

 

Donderdag 6 november arriveerden we in Johannesburg, waar we eerst enkele dagen verbleven bij vrienden Koos en Annelien in Skeerpoort om even los te komen van huis, heerlijk! En op maandag starten we onze rondreis… Op naar Thuli Game Reserve, Botswana in: Francistown, Victoriafalls, stukje Namibie, Okavangodelta, Serowe, Martinsdrift en terug naar Zuid Afrika!

In Serowe het eerste contact proberen te leggen via mail, wat niet gelukt was zagen we de dag erna, toe Sonja gebeld met ons verzoek: zaterdag 22e homecoocking en homestay in Soweto.. Beetje laat, en niet gebruikelijk maar Sonja ging haar best doen, en zaterdag morgen onderweg kregen we groen licht… GEWELDIG!!

 

We hadden contact met Tilly, de dochter des huizes en dat liep soepel; om 17.30 hadden we afgesproken om bij haar te zijn, zelf Soweto in… vonden we spannend, maar ging prima! En er werd op ons gewacht Oma Cocco van 74 jaar, dochter Tilly, zoon en schoondochter en kleinkinderen 25, 7 en tweeling van 3… een warm onthaal!

 

In een betere wijk van Soweto waar we ons veilig voelden, groot huis waar onze auto met alle bagage binnen kon (van de straat af; top!) stapten we in een andere wereld…

 

 

   

 

   

 

 

Het eten koken was voorbereid maar mochten we samen afmaken, een broodrecept, groenten, salade, en vlees wat de mannen mochten regelen op de BBQ… ui, gember, knoflook, koolbladeren met gehakt in een soort broodbol (oliebol) als vooraf, heerlijk! Beef, worst, kip op een BBQ waar het door t grote rooster steeds tussendoor viel, dus dikke lol met z’n allen… biertje erbij en wijn, wat speciaal voor ons in huis was gehaald! Kortom we werden in de watten gelegd. Onze medereizigers Gerard en Gre zijn al Oma en Opa, die pakten meteen hun rol op… spelletjes met de kinderen, schattig stel, blij met alle extra aandacht! We gingen die nacht met veel meer eten in ons lijf als normaal slapen… Al die moeite dan kan je geen nee zeggen.

 

Smorgens was Oma Coco al druk met ontbijt bezig, dus na de douche konden we meteen aanvallen. In alle rust alleen met haar toen goeie gesprekken gehad over haar situatie… het valt niet mee, maar ze werkt hard voor en aan zichzelf wat te zien was aan haar woonsituatie! Fijn om haar op deze manier, via de Kammamma’s te kunnen helpen! Na het ontbijt ging haar schoondochter die zelf van de straat komt, met ons mee in de auto vanwege heftige regen, voor een rondrit door Soweto… pfff daar wordt je echt niet blij van, heftig om met eigen ogen alles te zien! Maar ook de verhalen… want het is voor een groot deel eigen keus volgens haar… Er is geld, scholing en onderdak op kosten van de regering, maar ze kiezen er voor om hun geld anders te besteden; meestal niet een goede manier dus!  Geld sturen als hulp is ook totaal geen optie, iets wat we overigens al vaker hebben gehoord.  Materiële en persoonlijke hulp dat helpt beter, iets wat ze zelf neer kunnen zetten dan is de kans van slagen met blijvend resultaat zoveel groter! De bevolking zal moeten veranderen in hun opinie… 

 

We gingen uiteindelijk weg met een andere kijk op de bevolking, en zeer warme gevoelens voor dit gezin… een ontroerend afscheid van beide kanten! Wat ons betreft voor herhaling vatbaar, en voor een ieder die naar Zuid Afrika gaat een aanrader!!

Bij deze nog hartelijke dank voor de hulp om op korte termijn het te kunnen regelen: stichting Dreamcatcher en de Kammama’s… jullie zitten ook in ons hart!

 

Een warme groet,

 

Piet en Trudy Hartog, Gerard en Gre Kollis.

 


 

Ook een reactie plaatsen?
Bent u zelf op reis geweest en heeft u tijdens deze reis één van de Dreamcatcher Foundation projecten bezocht vul dan het onderstaande e-mailformulier in en laat uw reactie achter. Wij zijn erg benieuwd hoe u het bezoek ervaren heeft.

 

* Let op: U dient hierbij alle velden verplicht in te vullen!

 

 






Voer de code van de afbeelding in hieronder:


Verzenden
Alles wissen